اخباروگزارشات کارگری19آذر1396

admin   دسامبر 11, 2017   دیدگاه‌ها برای اخباروگزارشات کارگری19آذر1396 بسته هستند

بایگانی

-سندیکای کارگری نیشکر هفت تپه:

چرخ های کارخانه هفت تپه در جریان اعتصاب از حرکت باز ایستاد!

-اتحادیه آزاد کارگران ایران:

گزارش تکمیلی اعتصاب و اعتراض خشمگینانهی امروز کارگران شرکت نیشکر هفت تپه

-گزارش وقطعنامه تجمع بازنشستگان کشوری ولشکری مقابل مجلس

-کارگران بازنشسته صنعت فولادسراسرکشور برای باری دیگردست به تجمع اعتراضی مقابل مجلس زدند

-تجمع اعتراضی دوباره کارگران شرکت حمل ونقل خلیج فارس نسبت به خصوصی سازی در تهران

-دومین تجمع اعتراضی کارگران کارخانه لاوان تابلونسبت به عدم پرداخت ماه ها حقوق مقابل استانداری کرمان

-تجمع اعتراضی جوانان جویای کارشهرستان کارون مقابل مجتمع نیشکر سلمان فارسی برای دومین روز متوالی

-پادوان متشکل در تشکلهای ضد کارگری به دنبال یافتن روزنه «در رو» به سیاق هر ساله

-گزارش کارگری از کارخانه هپکو:

وقتییکی از مدیران، کارگران معترض را «تروریست» می‌خواند!

-ادامه تجمعات اعتراضی دانشجویان و فارغ‌التحصیلان دانشگاه صنعت نفت نسبت به بلاتکلیفی استخدامی مقابل وزارت نفت

-تجمع اعتراضی کشاورزان بخش مارگون نسبت به احداث پتروشیمی سقاوه

-تجمع اعتراضی مهندسان برق سازمان نظام مهندسی استان تهران

-کشته و مصدوم شدن 7کارگروآتش نشان بر اثر استنشاق گاز مواد اسیدی در کارخانه تصفیه روغن عجب شیر

سندیکای کارگری نیشکر هفت تپه:

چرخ های کارخانه هفت تپه در جریان اعتصاب از حرکت باز ایستاد!

ادامه اعتصابات کارگران نیشکر هفت تپه با حضور خانواده های کارگری

در ادامه اعتصاب هفته جاری که از شنبه ۱۸ آذر ماه شروع شده است ، امروز یکشنبه ۱۹ آذر ماه آین اعتصاب با حضور و حمایت وسیع  خانواده های کارگری  برگزار شد. در اعتصاب امروز -یکشنبه 19 آذر ماه – کارگران به اتفاق خانواده ها خود ابتدا  اقدام به بستن مسیر های ورودیماشینهای حامل نیشکر به کارخانه شدند و در ادامه کارگران  کورهای بخار  را خاموش کردند. با خاموش شدن کوره های بخار ، کارخانه بطورکامل از حرکت باز ایستاد و تمامی کار ها متوقف شد.در این حال تمامیکارگران در قسمتهای مختلف شرکت از درب ورودی شرکت به طرف ساختمانهای اداری دست به راهپیمایی زدند. هنگام راهپیمایی  همگی کارگران یک صدا شعار میدادن” افشار حیا کن هفت تپه رو رها کن” .

(کارگران خواستار برگشتن هفت تپه تحت نظر  دولت هستند)

دسیسه ناموفق مدیریت :

دیروز مدیریت شرکت با حرکتی  فریب کارانه  اقدام به پرداخت بخشی از دستمزد های چند نفر از کارگران کرد تا بتواند در صف کارگران  تفرقه ایجاد کند.مدیریت با این حرکت ریاکارانه تلاش داشته و دارد که در صف اتحاد و همدلی  کارگران برای رسیدن به خواست  ها و مطالبات مشترک کارگران تفرقه ایجاد کند و تعدادی را از این صف مبارزاتی جدا کند.اما امروز خوشبختانه ما شاهد حضور پر رنگ تمامی کارگران بودیم و این طرح شیادانه مدیریت با آگاهی و همدلی کارگران با شکست روبرو شد.

مطالبات کارگران

دستمزد  2 ماهه سالهای 94 و 95 (کارگران پیمانکاری) ،پا داش بهره برداری سالهای 94.و95  و همچنین  پنج ماه دستمزدهای معوقه .

این اعتصاب تا ساعت 11 با سر دادن شعار علیه مدیریت ادامه داشت . در حین اعتصاب نیروهای امنیتی به تعداد زیادی در منطقه کارخانه حضور داشتند اما  ارعاب  نیرو های امنیتی نتوانست خللی در اراده کارگران ایجاد کند.

سخنی با کارگران :

سندیکای کارگری نیشکر هفت تپه اتحاد ، همدلی و همبستگی کارگران و خانواده ها را بخشی از مبارزه طبقاتی می داند .

ما بار ها گفته آیم و خواهیم گفت که عامل تمام سیه روزی ها،فقر و فلاکت ما کارگران ، نظام سرمایه داری است و برای رهایی از این مصائب، چاره ای جز اتحاد و همبستگی در مبارزه طبقاتی نداریم. با  مبارزه ی متشکل و آگاهانه، ما کارگران  می توانیم  پشت صاحبشان سرمایه را به خاک بزنیم .  امروز خانواده های کارگری توانستند با حضور خود،  نیرو  و توان طبقاتی کارگران را دوچندان کنند . به این دلیل ما دست تمامی خانواده های کارگری را که در این اعتصاب حضور داشتند را به گرامی می فشاریم  و یاد وار می شویم که باید همیشه خانواده های کارگری در این کارزار طبقاتی  و تا پیروزی نهایی حضور داشته باشند.

سندیکای کارگری نیشکر هفت تپه

19 آذر ماه 1396

اتحادیه آزاد کارگران ایران:

گزارش تکمیلی اعتصاب و اعتراض خشمگینانهی امروز کارگران شرکت نیشکر هفت تپه

کارگران شرکت نیشکر هفت تپه در دومین روز اعتصاب و عصیان خود علیه ستم گریهای کارفرما، در ساعات اولیه صبح امروز با قطع برق کارخانه جاده منتهی به آنرا همراه با خانواده هایشان بستند.

بنا بر گزارشهای رسیده به اتحادیه آزاد کارگران ایران، توام با بستن جاده منتهی به کارخانه، گروههایی از کارگران نیز برخی مکانهای کارخانه از جمله آزمایشگاه را مورد حمله قرار داده و گروههای دیگری نیز بار دیگر با تجمع در مقابل دفتر مدیریت شیشه های آنرا شکستند و بار دیگر سیامک نصیری افشار قائم مقام کارخانه را در دفتر خود حبس کردند. امروز همه بخشهای کارخانه بطور یکپارچه ای در اعتصاب بود و سرویسهای ترابری و ایاب و ذهاب نیز به اعتصاب پیوسته بودند. همچنین صبح امروز در حالی که مامورین…مانع ورود خبرنگاران برخی رسانه ها به کارخانه شده بودند این خبرنگاران با همراهی و کمک کارگران وارد کارخانه شدند و پس از تهیه مصاحبه و عکس و فیلم با همراهی کارگران کارخانه را ترک کردند.

بنا بر این گزارش، بدنبال بروز خشم کارگران شرکت نیشکر هفت تپه که از دیروز آغاز شده بود و امروز نیز ادامه داشت، ساعت ده صبح فرماندار و بدنبال آن رئیس اداره اطلاعات و فرمانده انتظامی شوش وارد شرکت شدند و ساعتی بعد نیز معاون وزیر اقتصاد و معاون وزیر کار در کارخانه حاضر شده و ضمن گفتگو با کارگران با قائم مقام و دیگر مسئولین کارخانه نشستی برگزار کردند.

در پی این نشست، علاوه بر حقوق مرداد ماه کارگران روزمزد که آخر وقت دیروز پرداخت شده بود حقوق مرداد ماه کارگران و کارمندان دیگر بخشها منجمله تجهیزات، آتش نشانی، بازرگانی و اموراداری نیز به حساب آنان واریز شد. همچنین نماینده اداره اطلاعات، وزرات اقتصاد و سازمان خصوصی سازی به کارگران قول دادند تا پایان این هفته، یکماه دیگر از دستمزد معوقه آنان تسویه و در پایان هر ماه، یکماه از دستمزد معوقه کارگران تا زمان تسویه کامل پرداخت خواهد شد. بنا بر اظهار کارگران، علیرغم این وعده ها، چگونگی پرداخت معوقه های سال ۹۴ و برخی دیگر از مطالبات کارگران مسکوت گذاشته شد. همچنین معاون وزیر اقتصاد با حضور در میان کارگران ضمن وعده بروز رسانی حقوقهای آنان طبق زمان بندی انجام شده اعلام کرد هیچ کارگری اخراج نخواهد شد و اگر آقای اسد بیگی که شرکت نیشکر هفت تپه را خریداری کرده است به تعهداتش پایبند نباشد ما قراردادمان را با او فسخ خواهیم کرد. اما کارگران در مقابل وعده های او بطور یکپارچه ای اعلام کردند این وعده ها دروغ است و حقوقهای معوقه ما باید به فوریت پرداخت شود.

این وعده ها در حالی امروز ازسوی نمایندگان وزرای اقتصاد، وزارت کار، نماینده اداره اطلاعات و سازمان خصوصی سازی به کارگران داده شد که حدود ده روز پیش سیامک نصیری افشار قائم مقام مدیر عامل کارخانه طی مصاحبه ای از پرداخت ۵ ماه دستمزد معوقه کارگران با فواصل ده روز به ده روز صحبت کرده بود و در پی عدم تحقق این وعده ها بود که کارگران شرکت نیشکر هفت تپه از دیروز دست به اعتصاب و عصیان زدند.

بنا بر اظهار کارگران شرکت نیشکر هفت تپه، از زمان واگذاری کارخانه به بخش خصوصی، آنان حقوقهای خود را همیشه آنهم با تاخیرهای چند ماهه با اعتراض و اعتصاب دریافت کرده اند و حال سوال این است که چنانچه کارفرما قادر به اداره کارخانه و پرداخت دستمزد کارگران نیست چرا شرکت به ایشان واگذار شده است و چرا وقتی کارگران دست به اعتصاب و اعتراض میزنند میتواند بخشهایی از حقوق آنان را پرداخت کند؟!

بنا بر آخرین گزارشهای ارسالی از سوی کارگران شرکت نیشکر هفت تپه به اتحادیه آزاد کارگران ایران، با توجه به ادامه نشست قائم مقام شرکت با مسئولینی که وارد کارخانه شده بودند بسیاری از کارگران با فرا رسیدن پایان ساعت اداری با زمزمه ادامه اعتصاب کارخانه را ترک کردند. همچنینکارگران بازنشسته ای که چکهای صادره از سوی کارفرما به آنان وصول نشده است اعلام کرده اند فردا جهت پیگیری دریافت چکهای خود در محل کارخانه دست به تجمع خواهند زد.

اتحادیه آزاد کارگران ایران – ۱۹ آذر ماه ۱۳۹۶

گزارش وقطعنامه تجمع بازنشستگان کشوری ولشکری مقابل مجلس

بدنبال تجمع  روز یکشنبه نوزدهم آذرماه بازنشستگان کشوری ولشکری گزارشی با امضای«پیشکسوتان پیشرو کشوری _ پیشکسوتان پارک شهر _ پیشکسوتان اندیشه»منتشر شده است که بخش هایی از آن بقرار زیراست:

امروز یکشنبه ۱۹ آذر ماه طی فراخوان اعلام شده از سوی پیشکسوتان بازنشسته کشوری و لشکری دوستان حق جو و حق طلب از سراسر ایران خود را به مقابل مجلس رسانده و یکی از با شکوه ترین تجمع های این چند ساله اخیر را بر گزار نمودند .

امروزپیشکسوتان بازنشسته حماسه آفریدند ، حماسه اتحاد ، همدلی و استقامت در راه احقاق حق و مقابله با بی عدالتی .

دوستانپرتلاشوهمیشه همراه ما از شهرهای دور و نزدیک به تهران آمده و تهران را « ایران » کردند .

این عزیزان خرج و رنج و خطر راه را به جان خریده به تهران آمدند تا صدای حق خواهی خود را به گوش مسئولین و مجلسیان برسانند .

امروزقراربودرئیس جمهور لایحه بودجه ۹۷ را تقدیم مجلس نماید و این مسئله در حالی بود که هنوز تکلیف قانون مدیریت خدمات کشوری روشن نشده و قانونی که ۱۰ سال پیش تصویب شد هنوز اجرا نشده ، در چنین شرایطی مشخص است که  در لایحه بودجه طبق معمول همیشه نیم نگاهی هم به مشکلات پیشکسوتان بازنشسته نشده است .

دولتمسئولیت اجرای قانون را به عهده دارد ‌ مجلس وظیفه وضع قوانین عادلانه و پیگیری اجرای این قوانین را دارد ولی گویا هردو مسئولیت خود را فراموش کرده اند.

مابراییادآوری وظیفه انسانی و قانونی دولتیان و مجلسیان مقابل مجلس گرد آمدیم .

دوستانازساعت ۹ در دسته های بزرگ خود را به مقابل مجلس رساندند.

همانطورکهپیش بینی می‌شد مترو بهارستان ازصبح امروز بسته بود و دوستان ما خود را از راههای دیگر به مجلس رساندند ‌.

تدابیر شدید امنیتی در نظر گرفته شده بود و ماموران نیروی انتظامی و یگان ویژه دوستان را در دسته های ۲۰۰ الی ۵۰۰ نفره در طول مسیر مترو تا درب شرقی مجلس در چند نقطه محصور کرده و مانع حرکت جمعیت به سوی درب شرقی مجلس شدند اما دوستان محاصره را شکسته و خود را به مجلس می رساندند .

گروهی در حدود ۱۰۰۰ نفر که در محاصره بودند شروع به راهپیمایی تا میدان بهارستان کردند  و مجدد خود را به دیگر دوستان رساندند ‌‌.

درحقیقت پیشکسوتان بازنشسته ثابت کردند در مقابل سیل حق طلبی هیچ سدی توان مقاومت ندارد .

طبقمعمولهمیشه شعارهایی که حاوی خواسته های ما از جمله آزادی معلمان زندانی بود از بلندگو اعلام شده و دوستان پاسخ می دادند .

درتجمعامروزپیشکسوتان بازنشسته تامین اجتماعی و فولاد و … نیز حضور پر رنگی داشتند .

حضورلشکریان در تجمع امروز چشمگیر بود .

تهرانی ها ، البرزی ها و دوستان ما در شهرهای اقماری امروز حضور بسیار چشمگیری داشتند .

تعدادشرکتکنندگانبیش از ۱۵۰۰۰ نفر بود و عملا از مترو بهارستان تا درب شرقی مجلس را جمعیت تجمع کننده پوشانده بود ‌.

بعدازشعاروصحبتتعدادی از دوستان قطعنامه توسط یکی از دوستان قرائت شد و تجمع حدود ساعت ۱۴ خاتمه یافت .

ماآموختهایم که حق دادنی نیست ، بلکه گرفتنی است و شما ثابت کردید تا گرفتن حق خود از پای نخواهید نشست.

امید که گوش مسئولین ندای حق خواهی ما را شنیده و چشم مسئولین خیل جمعیت حق طلب را دیده باشد.

بهامید آنکه مسئولین پیش از تبدیل شدن مشکل پیشکسوتان بازنشسته به بحرانی سخت ، برای رفع مشکل قدم برداشته و تن به قانون داده و قانونی که ۱۰ سال است به محاق فراموشی سپرده شده را اجرا نمایید و درجهت اجرای خواسته های به حق و قانونی ما تلاش نمایند .

بهامید رسیدن روزهای خوب و خبر های خوش در سایه اتحاد ، همدلی و همت شما

در پایان این تجمع قطعنامه ای با امضای پیشکسوتان بازنشسته ایران که بخش هایی از آن بقرار زیراست:

درتمام سال های پس ازانقلاب ،حقوق کارکنان کشوری ولشکری ،درسطح پایینی بوده که هیچ تناسبی با عدالت ورفاه نداشته  ،  ؛وبه برکت این  تبعیض آشکار ،درجوانی ، خودوفرزندانمان را ازابتدایی ترین حق حیات انسانی محروم کردید واینک دوران کهنسالی حزین وتاسف باری برایمان رقم زده اید . مابازنشستگان وپیشکسوتان  جبهه و جنگ وعرصه ی تعلیم وتربیت وسلامت وبهداشت روزهای سخت وبحرانی هستیم  .

ماهمان زنان ومردانی هستیم که کشوررا ساختیم وتحویل شما دادیم .شما درمقابل  ایثاروجانفشانی وفداکاری ما چه کرده اید؟!   درتمام این سه دهه ی اخیر باچوب مصلحت بینی برسرحقیقت زندگی بازنشستگان زده ایدوحق قانونی آنهارادرگور بازی ها ومنافع جناحی ،دفن کرده اید که جزیاس وناامیدی چیزی برای آنها باقی نمانده است.

پذیرفتنی نیست که باوجود این همه سیاست مصوب ؛تدابیر متعدد ،قوانین صریح ومکرر درمورد ضرورت همترازی دریافتی بازنشستگان باشاغلان  وازهمه مهمتر ،مشاهده ی وضعیت نابسامان آنان ،این قشربه بهانه ی سایراولویت ها؛به حاشیه رانده شوند وفرهیختگان وقهرمانان دیروز،  امروز، مغموم ودل شکسته ،برای تامین معیشت ،شرمنده ی خانواه ی خودباشند .

امیدواریم این بارهم ،راهبردتان بازی باروح وروان مانباشد که اگرباردیگر چون گذشته عهدوقولتان برآب نوشته شده باشد،کمرهمت بسته ایم که دادخودرا بادستان اراده وقدرت اتحاد ،بستانیم .  ما بازنشستگان برای پایان دادن به رنج تبعیض وبی عدالتی نه گردن کج می کنیم ونه دربرابر کسی سرفرودمی آوریم زیرا  خواسته ی ماقانونی ست و اعتراض تارفع بی عدالتی وپایان دادن به بی توجهی وبی تفاوتی مسئولین ،ادامه خواهد داشت .

مطالبات قانونی ما که بایددراسرع وقت رسیدگی شود

1- ماخواهان اجرای کامل قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب  سال 1386هستیم

2- خواهان اجرای کامل همترازی دریافتی  بازنشستگان کشوری ولشکریباشاغلان ، براساس مدرک وسنوات خدمت وسایر امتیازات ؛درقالب بودجه ی سال 1397هستیم .

3-بازنشستگان طبق ماده ی 85 قانون مدیریت بایدازبیمهی تکمیلی درمان  بهره مندباشند .

4- ماخواهان  احیای صندوق های بازنشستگی بانظارت نمایندگانی از بازنشستگان کشورهستیم  .

5- ماخواهان  ارزشیابی وامتیازبندی کلیهی دوره ها وبهره مندی از مزایای آن برای تمام بازنشستگان هستیم .

کارگران بازنشسته صنعت فولادسراسرکشور برای باری دیگردست به تجمع اعتراضی مقابل مجلس زدند

صبح روزیکشنبه نوزدهم آذرماه،جمعی از بازنشستگان صنعت فولاد کشور که از شهر‌ها و استان‌های مختلف به تهران آمدند برای چندمین بار بار در مقابل مجلس شورای اسلامی تجمع کردند.

براساس گزارشات منتشره، زمان برپایی این تجمع با ارائه لایحه پیشنهادی بودجه سال ۹۷ به مجلس مقارن بود و تجمع کنندگان خواستار لغو خودگردانی صندوق فولاد، مکلف کردن دولت به اجرای تعهدات و پرداخت مطالبات قانونی بازنشستگان مطابق آیین‌نامه معتبر فولاد، پرداخت به موقع حقوق و هزینه‌های درمانی بازنشسته فولاد از محل اعتبارات بودجه‌ ۹۷ شدند.

تجمع اعتراضی دوباره کارگران شرکت حمل ونقل خلیج فارس نسبت به خصوصی سازی در تهران

صبحروزنوزدهم آذرماه،جمعی از کارگران شرکت حمل و نقل بین‌المللی خلیج فارس در اعتراض به خصوصی‌سازی وپرداخت نشدن مطالبات مزدی خود، مقابل ساختمان شرکت مادرتخصصی بازرگانی دولتی ایرانواقع در میدان فاطمی تهران تجمع کردند.

براساس گزارش منتشره،این کارگران که صبح امروز از محل کار خود در منطقه اسلامشهر آمده بودند، گفتند: بابت مطالباتمان در یکسال گذشته بارها مقابل نهاد های مختلف دولتی در شهرستان اسلامشهر و تهران تجمع کرده‌ایم که آخرین تجمع در روز چهاردهم آذر ماه* مقابل یکی از دفاتر اصلی شرکت واقع در چهار راه چیت سازی برپا شد.

کارگران معترض در تشریح مشکلات خود گفتند: از اردیبهشت سال ۹۵ که مدیریت شرکت حمل و نقل بین‌المللی خلیج فارس به بخش خصوصی واگذار شد، روال پرداخت مطالبات مزدی و بیمه‌ای آنها برهم خورده است.

این کارگران با یادآوری اینکه پیش از ورود بخش خصوصی، شرکت حمل و نقل خیلج فارس تحت مدیریت مجموعه‌های وابسته به وزارت صنعت، معدن و تجارت قرار داشت، افزودند: بعد از اینکه وزارت بازرگانی سابق سهام خود را به بخش خصوصی واگذار کرد، مدیریت جدید با افول ثبت سفارش مواجه شد و در نتیجه مشکل پرداخت مطالبات کارکنان شروع شد.

*تجمع کارگران شرکت حمل ونقل خلیج فارس دراعتراض به خصوصی سازی وبرای حفظ اشتغال

صبح روزسه شنبه چهاردهم آذرماه،جمعی از کارگران شرکت حمل ونقل خلیج فارس در اعتراض به خطرافتادان امنیت شغلیشان وعدم پرداخت مطالباتشان پس از خصوصی سازی وبرای حفظ اشتغالشان

، مقابل یکی از دفاتر اصلی شرکت واقع در چهار راه چیت سازی شهر تهران، در مجاورت سوله بزرگ و قدیمی گندم واقع در این منطقه تجمع وبا سردادن شعار و در دست گرفتن بنر، توجه رهگذران را به حال روز وخیمی که از شرکت به زندگی هایشان سرایت کرده، جلب کردند.

تجمع کنندگان بر این باورند راه شکایت از شرکت نیز به رویشان بسته است چراکه شکایت مساوی صدور حکم توقیف اموال است و این حکم معنایی ندارد جز توقف کامیون ها و در نهایت سوق دادن

شرکت به ورشکستگی. چیزی که ظاهرا مدیران شرکت از آن استقبال می‌کنند!

براساس گزارشات منتشره،حدود200 نفر ازکارگران شرکت حمل‌ونقل خلیج فارس پیش از ظهر امروز در اعتراض به پرداخت نشدن مطالبات و دستمزدشان و همچنین روندی که معتقدند به نابودی این شرکت منجر خواهد شد، مقابل یکی از دفاتر اصلی شرکت در تهران تجمع کردند.

شرکتی که روزگاری در خاورمیانه سرشناس بوده و حالا مدتی است که در راستای اجرای اصل 44 قانون اساسی، به بخش خصوصی سپرده شده و به انواع و اقسام بلایا مبتلا شده است. شرکتی که بعید نیست به زودی خبر نابودی اش مخابره شده و فرجامش، همگان را انگشت به دهن بگذارد.

صحبت درباره شرکت حمل و نقل خلیج فارس است که عنوان «بین‌المللی» را نیز یدک می‌کشد اما اکنون به جایی رسیده که در تامین حقوق حدود 1200 کارگری که دارد نیز عاجز است؛ کارگرانی که برخی‌شان ماه‌هاست دستمزد نگرفته اند و علاوه بر آن، از دریافت دیگر مطالبات و حقوق شان نیز محروم مانده‌اند.

موضوعی که موجب شده این بار در چهارراه چیت سازی تهران، در مجاورت سوله بزرگ و قدیمی گندم واقع در این منطقه جمع شده و بکوشند با سردادن شعار و در دست گرفتن بنر، توجه رهگذران را به حال روز وخیمی که از شرکت به زندگی هایشان سرایت کرده، جلب نمایند.

وضعیتی که یکی ازکارگران معترض این گونه شرحش می‌دهد: یازده ماه است که کارانه و سنوات دریافت نکرده‌ایم و جدای آن، این ماه حقوقمان را هم نداده‌اند. بیمه تامین اجتماعی مان را هم که یک در میان می‌پردازند و چند ماه بدهی دارد. بیمه تکمیلی و دیگر حق و حقوقمان را هم نمی‌دهند. مگر می‌شود با این شرایط زندگی کرد؟

یکی دیگر از کارگران معترض گفت: باز حال و روز ما از جهاتی بهتر است چراکه از دیگر شهرها و دفاتر شرکت در مناطق دیگر خبر داریم که برخی از کارگران 6 ماه یا بیشتر است که حقوق نگرفته‌اند و معوقه سنواتشان نیز بیشتر است. شرکت ما 38 شعبه در سراسر کشور دارد که از خصوصی سازی به بعد، هیچ کدامشان حال و روز خوبی ندارند. به چشم مان نابودی شرکت را می‌بینیم و کسی به دادمان نمی‌رسد.موضوعی که مورد وثوق دیگر تجمع کنندگان نیز هست. از جمله کارگر میانسالی افزود: برخی همکارانمان که بازنشسته شده اند، وقتی دیدند مطالباتشان پرداخت نمی‌شود، شکایت کردند و از قاضی حکم توقیف اموال گرفتند اما به مرور متوجه شدیم که این شیوه خواست مدیران و مالکان جدید شرکت است چراکه با توقیف اموال که اغلب ماشین های شرکت است، کار می‌خوابد و دچار اختلال می‌شود و راحت تر می‌توانند عذر همه مان را خواسته و شرکت را تعطیل کنند.

وی درادامه گفت:شرکت در اغلب شهرهای بزرگ کشور شعبه دارد که این شعبات در مناطق ممتاز شهرها واقع شده اند و با فروششان می‌شود پول بزرگی به جیب زد. ظاهرا مدیران شرکت قصدشان همین است که شرکت را به ورشکستگی برسانند تا پس از آن با فروش اموال و زمین های شرکت، مبلغی خیلی بیشتر از چیزی که برای خرید شرکت پرداخته اند، به دست آورند.

شائبه‌ای که در کلام دیگر کارگران معترض نیز به چشم می‌خورد. کارگرانی که که بر این باورند راه شکایت از شرکت نیز به رویشان بسته است چراکه شکایت مساوی صدور حکم توقیف اموال است و این حکم معنایی ندارد جز توقف کامیون ها و در نهایت سوق دادن شرکت به ورشکستگی. چیزی که ظاهرا مدیران شرکت از آن استقبال می‌کنند.

این باور یکی ازکارگران معترض است که گفت : انبارها و سیلوهای شرکت مدت هاست که خالی مانده و در آن گندم انبار نمی‌کنند در حالی که همین سیلوها و انبار کردن گندم در آنها برای تامین حقوق تمام  کارگران شرکت کافی است و حتی اضافه هم هست. وقتی هم از مدیران می پرسیم که چرا این کار را به روال همیشه نمی‌کنند، جواب های نامعقول می‌دهند. آیا همین خالی نگه داشتن سیلوها و انبارها که 400 هزار تن ظرفیت دارند و در چنین جایی در قلب تهران قرار دارند، نشان نمی‌دهد که قصدشان چیست؟

بحث به اینجا که می‌رسد، یکی دیگر ازکارگران  معترضان در تکمیل می افزاید: ما که شرکت تولیدی نیستیم که بگویند مواد اولیه نداریم یا ارز گران شده و واردات به دلیل آن مختل شده و نمی توانیم کار کنیم؛ ما شرکت خدماتی هستیم و شرکت خدماتی که مشغول به کار است که نباید در حقوق کارگرانش بماند. مگر می‌شود یک ماک جنگی سه خانوار را نان بدهد و این شرکت قدیمی با این همه ماشین آلات، از عهده حقوق کارگرانش بر نیاید؟

یکی دیگر ازکارگران معترض در تکمیل می افزاید: مدت هاست که هزینه تعمیرات جزئی کامیون ها را هم نمی‌دهند تا وقتی ماشین به تعمیرگاه رفت، بدهی درست شود و گاراژداران ماشین را بخوابانند. این کارشکنی در کار شرکت و تلاش برای نابودی آن است و به همین دلیل همه ما شعارمان احیای شرکت است. شرکت کار کند، از ما کار بکشد و حقوقمان را هم بدهد. این خواسته زیادی است؟

سوالی که اگرچه پیچدگی خاصی ندارد و به نظر می‌رسد پاسخ دادن به آن دشوار نیست، اما مدت هاست که بی پاسخ مانده تا نتیجه آن برای کارگران این شرکت بین المللی، جیب های خالی باشد و بدهی هایی که روز به روز زیادتر می‌شوند. بدهی هایی که به دلیل پرداخت نشدن مطالبات کارگران این شرکت به وجود آمده و آنها را شرمنده خانواده هایشان کرده است تا مجبور شوند به خیابان آمده و شعار حیاکن رهاکن سردهند و خواستار بازگشت اوضاع در شرکتشان به شرایط قبل از واگذاری شوند.

دومین تجمع اعتراضی کارگران کارخانه لاوان تابلونسبت به عدم پرداخت ماه ها حقوق مقابل استانداری کرمان

روزیکشنبه نوزدهم آذرماه، کارگران کارخانه لاوان تابلو برای دومین بار*دراعتراض به عدم پرداخت ماه ها حقوقشان مقابل استانداری کرمان تجمع کردند.

به گزارش یک منبع خبری محلی،نمایندهکارگران تجمع کننده گفت : ابتدای همین ماه به این جا آمدیم تا از مسئولین استانداری بخواهیم در رفع و رجوع مشکل ما کاری انجام دهند، آنها در پاسخ قول مساعد و پیگیری را دادند ، ما نیز مجددا به محل کار بازگشتیم و با اینکه نزدیک به یکسال است که حقوق دریافت نکرده ایم در محل کار حاضر شدیم.

وی گفت: من به مسئولین می گویم اگر فقط یک روز در خانه چیزی برای خوردن نداشته باشید چه می کنید؟ اکثر کارگران متاهل هستند ، چقدر می توانیم سربار خانواده همسر و یا والدین خودمان باشیم ، با این روزهای بحرانی چطور می توانیم با دست خالی جوابگوی همسر و فرزندانمان باشیم؟؟؟!!!

مسئولین قول پیگیری دادند که مشکل حقوق حل می شود ولی این طور نشد؟ چقدر می توانیم تحمل کنیم باور کنید برخی از خانواده های همین کارگران دچار بحران شده و برخی حتی به جدایی کشیده شده است.

*تجمع اعتراضی کارگران کارخانه لاوان تابلو مقابل استانداری کرمان

صبح روزشنبه چهارم آذرماه، کارگران کارخانه لاوان تابلودراعتراض به عدم پرداخت 9ماه حقوق و وعده های توخالی مسئولان کشوری واستانی، دست به تجمع مقابل استانداری کرمان زدند.

به گزارش یک منبع خبری محلی،یکی از کارگران معترض این واحد تولیدکننده تابلوهای فشار ضعیف و فشار متوسط و واقع در شهرک صنعتی شماره 2کرمان (خضراء)، گفت : حدود ۹ ماه است که این شرکت حقوق کارگرانش را  پرداخت نکرده  است و اکثر همکاران متاهل هستند و  از همین راه امرار معاش می کنند و شغل دیگری ندارند و این معضل منجر شده تا برخی از آنان دچار مشکلات خانوادگی و از هم پاشیده شدن آن شوند.

وی در ادامه بیان کرد: همه مسئولین آگاه هستند با هزینه ها و درآمدی که در جامعه امروزی هست از جمله گرانی، چگونه می توان با بی حقوقی زندگی کرد. حدود سه ماه پیش به استانداری مراجعه کردیم  وعده هایی داده شد تا با رایزنی بتوانند مشکل را حل نمایند، ولی این طور نشد.

وی افزود: وعده هایی از طرف استاندار ، پور ابراهیمی نماینده مجلس و ترکان مشاور رئیس جمهور که سه ماه و نیم پیش حضورا به این شرکت آمدند و قول هایی برای رفع معضلات دادند که که متاسفانه تا به الآن هیچکدام از آنها مرتفع نشده است.

وی بیان داشت: در ابتدا تعداد کارگران این شرکت ۲۴۰ الی ۲۵۰ نفر بودند که به علت همین بد قولی ها تعداد زیادی به مرور زمان یا اخراج شدند و یا این که کارخانه را ترک کردند و در حال حاضر تنها ۸۰ نفر کارگراین شرکت باقی مانده اند که اکثر آنان جوان و تحصیل کرده هستند.

وی خاطرنشان کرد:  باور کنید به علت بسیاری از مشکلات از جمله مسائل خانوادگی نمی توانیم ادامه دهیم چون با انتظار ۹ ماهه متوجه شدیم آبی از دست مسئولین گرم نمی شود و این به ضرر ما و خانواده هایمان تمام می شود، امروز به اینجا آمدیم تا به مسائل و مشکلات ما رسیدگی نمایند.

تجمع اعتراضی جوانان جویای کارشهرستان کارون مقابل مجتمع نیشکر سلمان فارسی برای دومین روز متوالی

روزیکشنبه نوزدهم آذرماه برای دومین روزمتوالی*،جمعی از جوانان جویای کارشهرستان کارون مقابل درب ورودی مجتمع نیشکر سلمان فارسی،تجمع کردند.

برپایه گزارش منتشره،بیش از 100 نفر از جوانان شهرستان کارون برای روز دوم در اعتراض به ‘ سیاست های استخدامی شرکت نیشکر سلمان فارسی’، یکشنبه در مقابل در ورودی این شرکت تجمع کردند.

یکی از این معترضان گفت: شرکت نیشکر سلمان فارسی زمین های اهالی منطقه را در توافقی، برای تولید نیشکر و شکر، از آنها خریداری کرد ولی بسیاری از جوانان این منطقه بیکار هستند.

وی که خواست نامش در خبر ذکر نشود افزود: مسئولان وقت شرکت نیشکر سلمان فارسی در سال 1375 به روستاییان زمین دار، قول شفاهی برای استخدام و ایجاد اشتغال در منطقه را داده بودند ولی این وعده تاکنون عملی نشده است.

معترض دیگری که خواست نامش فاش نشود، گفت: با افزایش جمعیت و افراد تحصیل کرده روستاهای محدوده شرکت نیشکر سلمان فارسی، آمار بیکاری در این منطقه بالا رفته لذا انتظار داریم تا طبق وعده مسئولان فرزندان روستاییانی که زمین های خود را برای تحقق این طرح در اختیار شرکت گذاشتند، مشغول به کار شوند.

وی افزود: تجمع کنندگان خواستار این هستند که ساکنان روستاهای اطراف در اولویت نخست و روستاییانی که زمین خود را در اختیار این شرکت قرار داده اند و نیز بیکاران شهرستان کارون، در اولویت بعدی باشند.

برخی از معترضان از نشستی با مسئولان این شرکت خبر دادند و گفتند: مسئولان شرکت نیشکر سلمان فارسی پذیرفته اند که به صورت تدریجی و پس از بازنشستگی نیروهای کنونی، از روستاییان و جوانان شهرستان کارون استخدام کنند ولی معترضان خواسته اند تا این قول به صورت کتبی و به شکل یک تفاهم نامه بین شوراهای روستا و شرکت نیشکر سلمان فارسی منعقد شود.

*تجمع جوانان جویای کارشهرستان کارون برای اشتغال مقابل مجتمع نیشکر سلمان فارسی

روزشنبه هیجدهم آذرماه،جمعی از جوانان جویای کارشهرستان کارون دراعتراض به بیکاری وبرای اشتغال مقابل ورودی مجتمع نیشکر سلمان فارسی دست به تجمع زدند.

براساس گزارش منتشره،بیش از 60 نفر از جوانان جویای کار شهرستان کارون در اعتراض به آنچه که استخدام نیروهای غیر بومی در شرکت نیشکر سلمان فارسی خواندند، روز شنبه در مقابل در ورودی این مجمتع نیشکری تجمع کردند.

تجمع کنندگان: در حالی که تعداد زیادی از جوانان شهرستان کارون بیکار هستند، شرکت نیشکر سلمان فارسی نیروهای غیر بومی را به کار می گیرد.

یکی از این معترضان که خواست نامش در خبر ذکر نشود به خبرنگار ایرنا گفت: استخدام های بی ضابطه این شرکت، آلودگی و سوزاندان مزارع نیشکر که منجر به بارش خاکستر در کوت عبدا… – مرکز شهرستان کارون در روزهای گذشته شده، دلیل این تجمع است.

مجتمع کشت و صنعت سلمان فارسی واقع درکیلومتر 40 جاده اهواز-آبادان بیش از یک هزار نفر و 600 کارگردارد.

پادوان متشکل در تشکلهای ضد کارگری به دنبال یافتن روزنه «در رو» به سیاق هر ساله

فرامرز توفیقی مشاور عالی مجمع نمایندگان کارگران ایران و رئیس کمیته تعیین مزد در گزارش خود از برگزاری چهارمین جلسه کمیته تعیین مزد به تعریف از توصیه های گروه خود تحت عنوان نمایندگان کارگری به گروه های نمایندگان دولت و کارفرمایان پرداخته است. علی رغم اینکه نهادهای ضد کارگری که خود بخشی از دولت و از مواجب بگیر دولت هستند، اما توفیقی و دیگر سران این نهادها وظیفه دارند به عبث به خاطر کم هزینه کردن اقدام ضد کارگرانه مجموعه شورای عالی کار در برابر اعتراضات خشمگینانه کارگران نقش فریبکارانه همیشگی خود را به نمایش بگذارند. ، توفیقی و همه سران و اعضاء مسؤل نهادهای ضد کارگری مانند شوراهای اسلامی کار، خانه کارگر، کانون عالی انجمن های صنفی و مجمع نمایندگان کارگران که با به جریان افتادن اجراء طرح اصلاح قانون کار دچار شوک از دست دادن موقعیت پادوئی کنونی و ارتزاقشان از قبل آن شده بودند، بر خلاف سالیان گذشته که در برابر خواست افزایش دستمزد بالای خط فقر کارگران، شرایط بد اقتصادی و بحران تولید را پیش می کشیدند و می گفتند پر شدن شکاف بین خط فقر و حداقل مزد یکباره میسر نیست و تا بهبودی اقتصاد و تسریع حرکت چرخ اقتصاد کارگران باید دندان روی جگر بگذارند، دو سال است که برای به صف کشیدن کارگران در حمایت از قانون کار که هدفی غیر از تحکیم موقعیت دچار تزلزل شده خود را دنبال نمی کنند، مدافعان سرسخت حفظ این قانون سراسر ضد کارگری شده و در مورد تعیین مزد سالانه مدام بندهای 1 و 2 ماده 41 را نشان می دهند که اتفاقا با اجراء همین بندهای ماده 41 قانون کار، دهها سال است که مزد چهار الی پنج برابر زیر خط فقر بر کارگران تحمیل گردیده است.

توفیقی و همدستانش که سال گذشته مثل هر سال به خاطر همدستیشان با شرکای خودشان در شورای عالی کار ( سه ضلع مثلث ضدیت با کارگر و به خاک سیاه نشاننده دهها میلیون انسان از اعضاء خانواده های کارگری) در تحمیل مزد چهار برابر زیر خط فقر بر طبقه کارگر مورد نفرت و انزجار شدید توده عظیم کارگر بودند، به خیال خود برای کاستن از شدت این انزجار بی شرمانه راضی کردن دو ضلع دیگریعنی دولت و کارفرمایان بر سر مبنا قرار دادن سبد حداقل هزینه معیشت خانواده کارگری برای تعیین مزد، به عنوان  دست آورد و خدمت خود به کارگران را جار می زدند، امسال نیز به گفته خودشان تلاش برای به روزرساني هزينه سبد معيشت خانوار را پز می دهند.

این عوامل ارتزاق گر از قبل تلاش برای فریب کارگران که فکر می کنند کارگران ماهیت آنان را نمی دانند و با رسالت فریبکارانه شان تحت عنوان نماینده کارگر بودن برای ممانعت از شکل گیری اعتراض به بی حقوق مطلق و فقر تحمیل شده آشنا نیستند، در همراهی با کارشناسان و مدعیان فعال کارگری نان به نرخ روز خور همچنان به تبلیقات و تقلاهای فریبکارانه خود ادامه می دهند و بر این باورند که در کار دلالی موفق بوده اند و نزد اربابان خود روسفید هستند! در حالیکه اعمال سیاست های ضد کارگری دولت و شورای عالی کار نه به خاطر تمکین و پذیرش از جانب کارگران، بلکه به یمن بکارگیری تمام دستگاههای سرکوب بوده که به چنین عواملی هم فعلا فرصت نان خوری داده است.

اعتراضات هر روز و رو به گسترش و رو به عمق همه بخشهای طبقه کارگر، از شاغل گرفته تا بازنشسته و بیکار و دانشجویانی که امروز با زور به بیگاری کشیده می شوند و فردا به بیکاری، نوید پیوند خوردن اعتراضات و شکل گیرییک جنبش سراسری و قدرتمند را می دهد که ورق را به نفع خود برگرداند و بساط سیاست فریبکارانه سه جانبه گری را جمع کرده و نمایندگان واقعی خود را پشت میز مذاکره و رو در رو با دولت به عنوان نماینده و مدافع کارفرمایان بر سر تأمین کلیه ملزومات یک زندگی مطابق با استانداردهای مدرن شامل مزد و غیره قرار دهد. آن وقت است که عوامل مشغول در تشکلهای دولتی تحت نام نمایندگان کارگری و هر دفتر و دستکی که تحت این عناوان برای سهم بری از دسترنج کارگران بر پا شده است، مجبور خواهند شد روزی خود را در جاهای دیگری جستجو کنند.

خواست کارگران افزایش حداقل مزد به بالای میزان خط فقر است که با محتوا و مضامین هیچیک از بندهای قانون کار همخوانی ندارد. تصویب کنندگان و تحمیل کنندگان حداقل مزد چهار، پنج برابر زیر خط فقر بر کارگران که همگی در خدمت تأمین منافع کارفرمایان هستند، خود به خوبیمی دانند که بندهای ماده 41 قانون کار چه کاربرد ضد کارگری ای دارد و به همین دلیل حالا که حنای توجیح بی پولی و بدی وضع تولیدشان و غیره دیگر رنگی ندارد، به قانون متوسل شده اند.

جوانمیر مرادی      19/9/1396

گزارش کارگری از کارخانه هپکو:

 وقتییکی از مدیران، کارگران معترض را «تروریست» می‌خواند!

با آن‌که دولت و مالک هپکو از شهریور تاکنون بارها وعدۀ پرداخت معوقات را داده‌ بودند تا اعتراضات را ساکت کنند، اما هنوز که هنوز است دستمزد این ماه و معوقات پیشین پرداخت نشده و بعضی کارگران رسمی همین اواخر اخراج شده‌اند. اما در عوض کارگران، مدیر حراست جدید (بیات) را که به تازگی از سوی مالک معرفی شده ‌بود از شرکت بیرون انداخته‌اند. خلاصه شرایط هپکو هنوز داغ و پرتنش است و جرقه‌های اعتراض مجدداً در حال شعله‌ور شدن. این وضعیت شکاف واقعی بین کارگران و مالکان و مدیران کارخانه و نوچه‌هایشان را به حد اعلا رسانده. فضا امنیتی‌تر از قبل شده و تهدید به اخراج بالای سرِ هر کارگری که کوچکترین اعتراضی به وضعیت بکند سنگینی می‌کند. وابستگان، عوامل و پادوهای مالک کنونی کارخانه، با گماردن جاسوس‌ و مُخبر، معترضین را شناسایی و اخراج می‌کنند و خلاصه از هر راهی قرار است کمرِ اعتراضات کارگران هپکو را بشکنند.

یکی از این پادوهای مالک کنونی هپکو (هیدرو اطلس)، مدیر مهندسی پروژه‌ها (مسعود رضایی) است که با یک بررسی به اصطلاح «علمی» و «دانشگاهی» تعارف را کنار گذاشته و تمام زورش را به کار گرفته تا یک پوشش شیک برای خفه‌کردن هر اعتراضی در نطفه دست‌وپا کند. رضایی در مطلبی که رو به مدیران رده بالای شرکت منتشر کرده و جزء اسناد داخلی شرکت محسوب می‌شود (و به‌دست کمیته عمل سازمانده کارگری رسیده)، کارگران هپکو را به چهار دسته تقسیم می‌کند: ۱- کارگران وفادار (یا به قول او فدائیان) یعنی کارگرانی که جاسوسی و اعتصاب‌شکنی می‌کنند و در همه حال مدافع و سرسپردۀ بی‌چون و چرای مالک کارخانه هستند ۲- مزدوران: یعنی کسانی که در قبال پول و پاداش همکاران‌شان را لو می‌دهند و به فکر منافع شخصی خود هستند ۳- گروگان‌ها: یعنی کارگرانی که رضایتی از وضعیت هپکو ندارند و بین اعتراض و سکوت نوسان می‌کنند ۴- خرابکاران یا «تروریست‌ها»: یعنی کارگران معترض و کسانی که اعتصاب سازمان می‌دهند و  خلاصه در صف اول اعتراض‌اند و به قول رضایی باید هرچه زودتر اخراج و حذف شوند!

«تروریست» خواندن کارگران معترض هپکو سطح جدیدی از هتاکی و تعرض است که باید در مقابل آن ایستاد. اگر کسی واقعاً دنبال «تروریست‌» است باید آن را در نظام سرمایه‌داری و دولت سرمایه‌داری پیدا کند. همان سرمایه‌دارانی که به خاطر چند میلیون هزینۀ کم‌تر حاضرند چهل کارگر معدن یورت را در سینۀ زمین دفن کنند، همان دولتی که حاضر است بابت یک اعتراض صنفی ساده شلاق به کمر کارگران آق‌دره بزند، حاضر است با باتوم و گاز اشک‌آور به کارگران هپکو و آذرآب حمله‌ور ‌شود،کشتار کارگران خاتون‌آباددر سال ۸۲ راه بیاندازد و …

این دولت‌های سرمایه‌داری‌اند که دارند مرتکب قتل عمد و ترور می‌شوند؛ فرقی نمی‌کند در ایران باشد یا در آمریکا: کافی است به بچه‌های قد و نیم قد افریقایی نگاه کنیم که باید ساعت‌ها در معادن کار کنند تا مادۀ خامِ تولیدات شرکت برند «اَپل» فراهم شود؛ یا کارگران کارخانه‌ای در چین که آنقدر خودکشی از بالای ساختمان بین‌شان رایج است که دور تا دورِ کارخانه را توری کشیده‌اند. تروریستِ واقعی همان کسانی هستند که کارگر هپکو را به مرز خودکشی با خوردن قرص می‌کشانند.

از طرفی کلماتی مثل «برندسازی» و «رقابتی‌کردن» و… که وِرد زبانِ امثال رضایی است، ترفند جدیدی است تا باز کارگران را سر بدوانند. اما این را نمی‌گویند که حتی اگر دوباره هپکو «برند» شود، اولویت مدیران و مالکان پرداخت سود صاحبان سهام و سهم عقب‌افتادۀ بانک‌ها بابت وام‌ها و جریمۀ دیرکرد خواهد بود و نه مطلقاً پرداخت حقوق معوقه و رسیدگی به وضع فلاکت‌بار کارگران.

بعد از تجربۀ افتضاح خصوصی‌سازی هپکو، این مدیران باز هم برای دفاع از اصلِ «خصوصی‌سازی کارخانه‌ها» از رو نمی‌روند و توجیه می‌کنند که: «نه! این خصوصی‌سازی “واقعی” نبود، “خودمانی‌سازی” بود! خصوصی‌سازیِ هپکو شکست خورد چون به فلان سرمایه‌دار واگذار شد و نه آن یکی سرمایه‌دار!». یعنی نفسِ خصوصی‌سازی اصلاً و ابداً برایشان مشکلی ندارد. این نوع بحث کردن‌ها برای رد گم کردن است. باید تشریف بیاورند و یک مورد خصوصی‌سازی در کل کشور نشان بدهند که زندگی خانواده‌های کارگران را به خاک سیاه نکشانده باشد. اگر قرار به «واگذاری» بود، چرا نباید سهام کارخانه را به خود پرسنل و بازنشستگان آن کارخانه سپرده‌ می‌شد؟

بعضی از هواداران مالکیتِ خصوصی هپکو می‌گویند کارخانه باید مجدداً «برند» شود، ما با «مرگِ برند» طرفیم و چه و چه. کدام برند؟ اگر این برند «زنده» شد دقیقاً چه دردی از کدام کارگر دوا می‌کند؟ همین الآن شرکت آمریکایی «آمازون» یکی از برترین برندهای دنیا است، رئیس‌اش با ۱۰۰ میلیارد دلار دارایی ثروتمندترین مرد جهان است، اما چه کسی باور می‌کند که کارگران این شرکت تا سر حد بیهوشی کار می‌کنند، به‌خاطر کوچکترین اعتراض یا صحبت از اعتصاب تهدید به اخراج می‌شوند، به دست و پایشان ردیاب می‌بندند که ببینند از زیر کار در می‌روندیا نه و…

ما کارگران دنبالِ «برندسازی» نیستیم. ما دنبال «لغو خصوصی‌سازی» هستیم. مالکیت کارخانه باید زیر نظارت خود کارگران، ملی شود. همۀ اخراج‌شده‌ها به کار برگردند. همۀ کارگران قراردادی، رسمی شوند. «اعتصاب» و اعتراض حقِ مسلم ماست. جاسوس‌ها و اعتصاب‌شکنان و نوچه‌هایمالکان و غیره را باید علناً افشا کنیم.

افرادی هم‌چون رضایی که «حق جذبِ» ده‌میلیون تومانی می‌گیرند و در نبودِ کار برای کارگران، اضافه‌کاری‌های صدساعته می‌گذرانند، در حقیقت دارند پاداش خوش‌خدمتی خود به مالک را می‌گیرند. خودِ این رضاییِ فداییِ سازمان اگر هشت ماه جیره‌اش پرداخت نشود، مطمئناً حاضر نیست به آن سازمانی که الآن سنگش را به سینه می‌زند «وفادار» باشد! سؤال اینست که واقعاً چه نیازی به حضور کسانی از قماشِ رضایی در هپکو است وقتی کارگرانِ باسابقۀ هپکو صدها بار بهتر از انگل‌هایی مثل او با زیر و بمِ تولید آشنا هستند، می‌توانند خط تولید را بچرخانند و کارخانه را مدیریت کنند.

اگر تمام کارگران آن‌طور که رضایی آرزو می‌کند «وفادار» و «فدایی»- بخوانید «جاسوس» و «اعتصاب‌شکن»!- بودند، الآن طبقۀ کارگرِ همۀ جای دنیا هنوز باید مثل دویست سال پیش روزی ۱۶ ساعت در بدترین شرایط برای سرمایه‌دار جان می‌کَند؛ نه حق مرخصی داشت، نه تعطیلی آخر هفته و نه حداقل دستمزد و نه هیچ چیز دیگری. اما جنبش کارگری را همان‌هایی جلو راندند که در صفِ اول اعتصابات بودند. همان کارگرانی که خونِ خیلی‌هایشان در راه مبارزۀ جمعی با دولت سرمایه‌داری و عواملش ریخته شد. کینۀ رضایی‌ها از این نوع کارگران، کینه‌ای تاریخی و طبقاتی است. کسی مثل رضایی در این کشمکش جای خود را انتخاب کرده‌است: ترجیح او این است که کنار مالکان باشد و در صفِ مقابل کارگران؛ او هم‌طبقه‌ای‌های خودش را خیلی خوب پیدا کرده: همان بورس‌بازان و سرمایه‌داران گردن‌کلفتی که مثل بختک روی هپکو افتاده‌اند و از مجراهای قدرت رانت می‌گیرند.

چرا رضایی و دیگر عوامل مالک باید افشا شوند؟ چون فقط با علنی‌کردن، افشا و منزوی کردن چنین افرادی در محیط کار و در کل اراک است که می‌توان جلوییکه‌تازی‌های آن‌ها را گرفت. کافی است نگاهی به مالک کارخانۀ چسب هِل در  تبریز بیاندازیم که دیگر کم مانده بود شلاق به دست بالای سر کارگرانش کشیک بکشد. از زمانی که افشای کارگران علیه او خبری و رسانه‌ای شد، دست این «دیکتاتور کوچولو» به قدر کافی بسته‌ شد تا بالاجبار قوانین من‌درآوردیِ داخل کارخانه‌اش را لغو و زیر فشار رسانه‌ها عقب‌نشینی کند.

با راه‌اندازییک کانال تلگرام مستقل می‌توانیم پاداش‌های هیأت مدیره، پرونده‌های کیفری مالکان و اسناد حسابداری شرکت را افشا کنیم. از هپکو گرفته تا خودِ دولت حاکم، معامله و زدوبند «محرمانه» همیشهیک اصل بوده‌، به همین دلیل ترسِ همیشگی مدیران و حاکمیت از علنی‌سازی و افشاگری به دست کارگران بی‌دلیل نیست.

یادداشت‌ها و اظهار نظرهای کسانی مثل رضایی این نکته را یادآوری می‌کند که تروریست‌های واقعی، خودِ سرمایه‌داران و مدافعینش هستند. تروریست واقعی نظامی است که شیرۀ وجود کارگر را توی محیط کار می‌مکد و هزاران هزار نفر را زیر فشار بیکاری و فقر له می‌کند. تروریستِواقعی دولتی است که نیروی ضدشورشش را علیه کارگران بسیج می‌کند اما اختلاس‌چی‌های میلیاردی‌اش سر از سواحل اروپایی در می‌آورند. رضایی و لاشخورهای امثال او را که از جنازۀ کنونی هپکو با دستمزدهای چند ده میلیونی‌شان تغذیه می‌کنند و کارگران را تروریست می‌نامند باید افشا کرد و مجبورشان کرد مثل احمدپور (مالک) از پله‌های اضطراری فرار کنند!

منبع: کمیته عمل سازمانده کارگری

ادامه تجمعات اعتراضی دانشجویان و فارغ‌التحصیلان دانشگاه صنعت نفت نسبت به بلاتکلیفی استخدامی مقابل وزارت نفت

روز19آذر، دانشجویان و فارغ‌التحصیلان دانشگاه صنعت نفت درادامه اعتراضاتشان نسبت به بلاتکلیفی استخدامی مقابل وزارت نفت تجمع کردند.

برپایه گزارش منتشره،صبح امروز حدود صد نفر از دانشجویان و فارغ‌التحصیلان دانشگاه صنعت نفت در تهران تجمع کردند.

در این تجمع که مقابل وزارت نفت برگزارشد، معترضان با در دست داشتن پلاکاردهایی به شرایط استخدامی وزارت نفت اعتراض کردند.

این دانشجویان می‌گویند بایستی تمهیداتی برای جذب فارغ‌التحصیلان دانشگاه صنعت نفت در نظر گرفته شود.

فارغ‌التحصیلان نفت پیش از این بارها در اعتراض به شرایط استخدامی خود تجمع کرده‌اند.

تجمع اعتراضی کشاورزان بخش مارگون نسبت به احداث پتروشیمی سقاوه

روزیکشنبه نوزدهم آذر،کشاورزان روستای بی‌بی‌خاتونیناز توابع بخش مارگون بویراحمد در اعتراض به احداث پتروشیمی سقاوه تجمع کردند.

براساس گزارشات منتشره،نیمه دوم سال ۹۵ با وجود نگرانی‌های مردم بابت اراضی واگذار شده به پتروشمی سقاوه اما مسئولان و متولیان امر بی اعتنا به خواسته مردم نسبت به صدور جواز تاسیس این واحد صنعتی بزرگ اقدام کردند.

مردم روستای بی‌بی‌خاتونینمعتقدند اراضی پیش بینی شده برای محل احداث پتروشمی سقاوه سال‌ها توسط پدرانشان کشت شده و در این زمین‌ها همه ساله جو و گندم کشت و برداشت می‌کردند.

دو روز پیش نمایندهمجلس ازبویراحمد و دنا در گفت‌وگویی با خبرنگاران از آغاز عملیات اجرایی پتروشیمی بویراحمد خبر می‌دهد و می‌گوید: هر کس بخواهد سنگ اندازی کند قاطعانه برخورد می‌‌کنم.

در این گفت‌وگو  وی نگفته بود که با کدام اهرم قانونی می‌خواهد برخورد کند و در مجموع منظورش از کسانی که سنگ اندازی می‌کنند، چه کسانی است.البته جناب نماینده باید شفاف سازی کند که یک نماینده مجلس آیا وظیفه‌ای جز قانونگذاری و نظارت بر حسن اجرای قانون دارد؟

امروز بعد از تجمع کشاورزان روستای  بی‌بی‌خاتونیندر محل پیشنهادی احداث پتروشمیی سقاوه این موضوع در ذهن متبادر می‌شود که نکند منظور نماینده از برخورد قاطع با سنگ اندازن مردم زجر کشیده و محروم این منطقه باشند که باید مطالبه حق شان را داشته باشند.

البته این جای سوال دارد که چگونه وقتی مردم منطقه‌ای در زمینه واگذاری اراضی برای اجراییک طرح صنعتی معترض بوده بدون توجه به خواست مردم جواز تاسیس صادر شده و هر روز خبر از آغاز عملیات اجرایی می‌دهند در حالی طبق قانون در صورتییک فرد در زمینه واگذاری اراضی ملی به اشخاص حقیقی و حقوقی معارض باشد، امکان واگذاری بدون طی مراحل قاونی امکان پذیر نیست.

رئیس سازمان صنعت، معدن و تجارت کهگیلویه و بویراحمد از تجمع کشاورزان مارگونی در محل احداث پتروشیمی سقاوه اظهار بی اطلاعی کرد و گفت: مجوز پتروشیمی بویراحمد صادر شده و بخشی از فعالیت‌های نرم افزاری انجام شده است.

داریوش دیودیده افزود: در زمینه اراضی محل مناقشه پتروشیمی سقاوه، سازمان جهادکشاورزی و منابع طبیعی باید پاسخگو باشند و این مسئله ربطی به سازمان صنعت و معدن ندارد.

تجمع اعتراضی مهندسان برق سازمان نظام مهندسی استان تهران

جمعی از اعضای رشته برق سازمان نظام مهندسی استان تهران جهت پیگیری مطالبات خود دست به تجمع اعتراضی در ساختمان نظام مهندسی استان تهران زدند.

بنابه گزارش منتشره،مهندسان برق سازمان نظام مهندسی استان تهران در اعتراض به اقدامات اخیر هیئت رئیسه تجمع اعتراضی برگزار کردند. دلیل این اعتراض حذف تدریجی مهندسان حقیقی از گردش کار نظارت اماکن مصوب وزارت نیرو و وزارت راه و شهرسازی عنوان شده که گفته می شود عامل گسترش تصدی شرکتهای حقوقی بر پروژه ها و میل بیشتر مهندسان حقیقی به پروانه فروشی خواهد بود.

یکی از معترضان گفت: چندی قبل تعداد از مهندسان برق به سازمان این استان مراجعه کرده و از هیئت مدیره تقاضا داشتند که به این تمامیت خواهی و حرکت در جهت تامین منافع اعضای حقوقی خاص، اتمام ببخشند و کار‌هایی که زمینه ساز غیرفعال شدن مهندسان ناظر واقعی حقیقی در حوزه ساخت و ساز است را تمام کنند و با این روش به پروانه فروشی و امضا فروشی که معضل این روز‌ها می باشند دامن نزنند.

این فرد مطلع می گوید: این جریان ضد مهندسان حقیقی به خصوص مهندسان برق از زمانی شروع شد که تفاهم نامه‌ای بین وزارت نیرو و وزارت راه و شهر سازی و شورای مرکزی سازمان نظام مهندسی در جهت بالا بردن ایمنی شهروندان و ساختمان‌ها در مقابل خطرات ناشی از برق گرفتگی تصویب شد وبا زحمات زیاد مهندسان برق در گستره وسیع شهر تهران به مدت حدود سه سال نیز در حال اجرا بوده است.

بر اساس این گزارش، این تصمیم بر حسب اعلام نیاز وزارت نیرو برای رعایت موارد ایمنی و فنی الزام برای ساختمان‌های متقاضی کنتور برق اجباری شده و با این کار حضور ناظران برق را که بر خلاف قانون توسط شهرداری‌ها کنار گذاشته شده بود تا حدی اجرایی می کرد.

معترضان از سازمان نظام مهندسی استان و هیئت رئیسه که ریاست آن را مهندس قربانخانی برعهده دارد خواستند که بر طبق قانون باید حامی اعضا باشد و به وظیفه خود بصورت کامل و جامع در راستای این حمایت عمل کند و به اعضایی که به ایشان رأی داده اند جوابگو باشد.

کشته و مصدوم شدن 7کارگروآتش نشانبر اثر استنشاق گاز مواد اسیدی در کارخانه تصفیه روغن عجب شیر

مسمومیت به دلیل استنشاق مواد اسیدی در کارخانه تصفیه روغن عجب شیرمنجر به مرگ کارگر۳۸ ساله و مصدومیت ۳ نفردیگر از کارگران و ۳ آتش نشان شد.

به گزارش روابط عمومی شبکه بهداشت و درمان عجب شیر ،رییس شبکه بهداشت این شهرستان با بیان اینکه این حادثه در ساعت ۱۹.۴۵روزشنبه 19آذر در کارخانه تصفیه روغن واقع در شهرک صنعتی عجب شیر رخ داده است، اظهارکرد: در این حادثه یککارگر۳۸ ساله فوت و ۶ نفر مصدوم شده اند.

محسن قادری با اشاره به اینکه ۳ نفر از مصدومین از آتش نشانان و سه نفر از کارگران این واحد تولیدی است افزود: این حادثه بر اثر استنشاق گاز مواد اسیدی رخ داده است.

وی ادامه داد : مصدومین این حادثه با اتوبوس آمبولانس به بیمارستان سینا تبریز منتقل شدند.

نوزدهم آذرماه1396

akhbarkargari2468@gmail.com