برای همبستگی با تمام زندانیان سیاسی در ایران، از همه ایرانیان مقیم پاریس و حومه دعوت می کنیم که روز یکشنبه ششم اکتبر ساعت ۱۲ با حضور خود در کانتین پیرنه واقع در آدرس 77 rue de la mare 75020 paris در ادای دین به این زندانیان سهمی داشته باشند.

admin   اکتبر 1, 2019   دیدگاه‌ها برای برای همبستگی با تمام زندانیان سیاسی در ایران، از همه ایرانیان مقیم پاریس و حومه دعوت می کنیم که روز یکشنبه ششم اکتبر ساعت ۱۲ با حضور خود در کانتین پیرنه واقع در آدرس 77 rue de la mare 75020 paris در ادای دین به این زندانیان سهمی داشته باشند. بسته هستند

بایگانی

Contre la répression en Iran, invitation à un grand repas de solidarité avec les prisonnier.e.s politiques en Iran.

En saluant la résistance des activistes iranien.ne.s, parmi eux les travailleur.se.scourageu.se.s de HaftTapeh qui ont inspiré.e.s celles et ceux du monde entier, les écologistes qui ont été condamnés à la peine de mort pour leurs activités, les féministes qui sont les symboles de quatre décennies de répression contre les femmes en Iran, les journalistes engagé.e.s, les enseignant.e.s exploités qui sont l’espoir du pays, pour les Kolbars, les ‘minorités’, tous les prisonnières marginalisées, nous vous invitons à “un repas de solidarité avec les milliers de prisonnièr.e.s politiques” qui connaissent une situation difficile et subissent la répression brutale de l’État iranien. Ils ont besoin d’un soutien international. Leur libération immédiate et inconditionnelle doit être réclamée par toutes celles et ceux qui luttent partout dans le monde contre toutes sortes les oppressions et les injustices. Ce repas solidaire aura lieu le dimanche 6 octobre à midi. L’adress : la Cantine des Pyrénées, 77 rue de la mare 75020 paris.
Vous êtes bienvenu.e.s.

En Iran, les manifestations des travailleurs prennent de jour en jour plus d’ampleur à mesure que les conséquences des sanctions économiques imposées par les USA deviennent plus prononcées et que le nombre de fermetures d’usines augmente. La pression des sanctions et la corruption massive dans le pays est ressentie par l’ensemble de l’économie iranienne et impacte directement travailleuses et travailleurs, ainsi et les autres groupes sociaux marginalisés. La pauvreté et le chômage sont à la hausse. D’après les chiffres officiels de l’État, environ 130 000 travailleurs risquent de perdre leur emploi. Leurs salaires, en particulier ceux des fonctionnaires et des sous-traitants, ne sont pas payés sous prétexte de la crise économique. L’argument est que les sanctions ont affecté les fonds disponibles.

Depuis 2001, l’organisation de la privatisation en Iran transfère la propriété des entreprises publiques au secteur privé. Ce processus a occasionné beaucoup de corruption et d’exploitation de la part des nouveaux propriétaires privés, gestionnaires et politiciens. Depuis lors, la production et les travailleurs souffrent de salaires impayés et de licenciements massifs dans différents secteurs. Selon un article paru dans les médias nationaux, à la fin de juin de cette année, 1 193 entreprises iraniennes avaient retardé leurs salaires et 130 413 travailleurs avait reçu leur salaire avec un retard d’un à plusieurs mois.

Cela a donné lieu à des centaines manifestations. L’origine de ces résistances et répressions remonte à janvier 2017, où l’Iran a connu une surrection massive, issue de classe populaire. Pendant plusieurs jours, des manifestations contre la structure politique et économique du gouvernement iranien ont eu lieu dans plus de 98 villes iraniennes. La vague de répression et d’arrestations et les peines inhumaines prononcées suite à celles-ci a touché nombre de travailleur.se.s, écologistes, femmes, enseignant.e.s, retraité.e.s, féministes, étudiant.e.s, écrivain.e.s, avocat.e.s, journalistes et militant.e.s des minorités (non-persan et non-chiites) en Iran. Le régime iranien a toujours été violent et oppressif contre les opposant.e.s ; des milliers de personnes ont été emprisonnées, torturées et assassinées depuis la révolution iranienne en 1979. Mais récemment, avec le nouveau chef du pouvoir judiciaire, la situation s’est aggravée. D’après Amnesty International plus de 7 000 opposant.e.s ont été “interpellés de manière arbitraire et illégale en Iran au cours de l’année 2018-2019. Selon eux, 11 avocats, 50 journalistes et un militant des médias et 91 étudiant.e.s ont été arrêtés pour avoir manifesté ou fait leur travail. Le rapport mentionne également la détention de quatre militantes pour des actions contre le port forcé du voile.
La liberté de réunion est garantie par la Constitution iranienne. Pourtant, le pouvoir judiciaire décime ce droit en punissant les militant.e.s et les journalistes qui l’exercent. Les syndicats (terme qui n’a pas d’équivalent en persan car les syndicats ne sont pas autorisés concrètement et leurs militant.e.s sont emprisonné.e.s) indépendants ne sont pas autorisés à fonctionner, les grévistes sont souvent licencié.e.s, risquent d’être arrêté.e.s et les dirigeants syndicaux sont systématiquement poursuivis pour atteinte à sécurité nationale et condamnés à de longues peines de prison.

Sans atténuer notre opposition aux Les sanctions imposées à i’Iran par les États-Unis et appuyées par ses allié(e)s, qui affectent les conditions de vie de la population, nous condamnons la dictature néolibérale iranienne et sa politique répressive envers les militant.e.s des différents secteurs de la société. Nous exprimons également notre soutien à toutes les résistances et luttes des différentes couches de la société iranienne.

نان، کار، آزادی:دموکراسیشورایی

جمهوریاسلامی در همۀعرصه‌هایاجتماعی، اعم از اقتصادی، سیاسی، ایدئولوژیک و محیط‌زیستی در بحران فرو رفته‌ است. خیزشفراگیرفردوستان در دی 96 و متعاقب آن تشدید اعتراضات هرروزۀ زنان، ملل تحت ستم، کارگران، معلمان، بازنشستگان، مالباختگان و فعالینمحیط‌زیستیگواهی‌ستروشن بر تعمیقتضاد‌هایاجتماعی. 40 سال دیکتاتورینئولیبرال، درکنارتحریم‌هایهمه‌جانبهازسویآمریکاو حمایت آن ازسویمتحدینمنطقه‌ای‌اش، حیاتمیلیون‌ها نفر را به زیستیحیوانیوتهی‌شده از هرنوعشأن‌و‌کرامتانسانیتقلیل داده است.
سرکوبو ارعابِهرچه‌بیشتر تنها راه‌حلجمهوریاسلامی به اینبحران‌ها و تضاد‌هایاجتماعی بوده. طیماه‌هایاخیر، دستگاهقضایی/امنیتیبا صدور احکامسنگین، شلاق و شکنجه “طعم شیرینعدالت” را در کام جامعه چشانده است. اززمانبه‌قدرترسیدنابراهیمرئیسی در اسفند 97، هزار و ۲۷ سال و شش ماه حبس، و هزار و ۴۲۸ ضربه شلاق نصیب فعالان سیاسی و مدنی شده است. یک قرن و دوازده سال زندان برای هفت کارگرهفت‌تپه و فعالین مدافعِ حق‌‌وحقوق بدیهی‌شاننمونۀ متأخرِ چنینحلاوتی‌ست.
در بطن چنینزمانۀعسرتی، ابراز همبستگیبین‌اللملیشایدنخستینو پایه‌ای‌ترینکنشبرایحمایت از مبارزات مردم ایران و زندانیانسیاسیباشد. در 6 اکتبربناستبه‌شکلجمعییادیکنیم از زندانیانسیاسی و مقاومت‌های‌شان در زندان؛ همینطوربناست به یادآوریم مبارزات طاقت‌فرسا و شجاعانۀکارگرانعلیه استثمار مضاعف، خصوصی‌سازی‌ها، سلب مالکیت و بیکاری؛ مقاومت زنان علیهآپارتایدجنسی، حجاب اجباری، مردسالاری و قیمومتمردانه‌؛ اعتصاباتگسترده و تظاهرات معلمان علیهموقتی‌ساختنکار‌ و کالایی‌ساختنآموزشبه‌عنوان حق بدیهیهمگان؛ بناستهمینطور نزاع کولبر‌ها و تقلای‌شانبرای بقا، و نزاع هرروزۀ ” “اقلیت”‌ها علیهآپارتایدشیعی فارس و حذف سیستماتیک‌شان را به‌یادآوریم.

 

برای همبستگی با تمام زندانیان سیاسی در ایران، از همه ایرانیان مقیم پاریس و حومه دعوت می کنیم که روز یکشنبه ششم اکتبر ساعت ۱۲ با حضور خود در کانتینپیرنه واقع در آدرس 77 rue de la mare 75020 paris در ادای دین به این زندانیان سهمی داشته باشند.