از زابل تا سقز؛ رانندگان معترض دست از کار کشیدند

admin   اکتبر 6, 2018   دیدگاه‌ها برای از زابل تا سقز؛ رانندگان معترض دست از کار کشیدند بسته هستند

بایگانی

یازدهم مهر۹۷، یازدهمین روز از دور جدیدِ اعتصاب کامیونداران سراسر کشور است؛ در این روز، در برخی مناطق مانند شهرها و روستاهای شرق استان اصفهان، کشاورزان با تراکتورهایشان به کامیونداران معترض پیوستند و در کنار جاده‌ها به نشانه اعتراض تجمع کردند.

اعتصابی که صد درصد صنفی و بدون خشونت و البته بسیار همبسته و متحدانه پیگیری شده‌است، با برخوردهای شدید امنیتی مواجه شده؛ تا یازدهم مهر، دستِ کم 171 نفر از معترضان بازداشت شده‌اند و به دیگران نیز اخطار داده شده که اگر دست از اعتراض نکشند، به سرنوشت همکارانِ دربندشان دچار خواهند شد.

اما کامیونداران چه می‌خواهند؟
اعتراض کامیونداران سراسر کشور که از ماه‌ها قبل در انتقاد به بالا رفتن هزینه‌ها(لوازم مصرفی کامیون و …) وپایین بودن دستمزدِ حمل ونقل، شروع شده بود با بالا رفتن نرخ ارز و افزایش سرسام‌آور هزینه‌ها، وارد دور تازه‌ای شد.

شرایط کار در بخش حمل و نقل کشور تا اندازه‌ای سخت شده که کامیونداران با جدیت تمام می‌گویند اگر این شرایط تغییر نکند، قادر به ادامه کار نیستند.

یکی از کامیونداران اصفهانی در توصیف این شرایط این چنین می‌گوید: «یک جفت لاستیک کامیون، 15 میلیون تومان شده؛ حالا آمده‌اند می گویند با در دست داشتن مدارکتان مراجعه کنید و یک جفت لاستیک بگیرید؛ می‌خواهند بعدها ادعا کنند که ما مطالبات‌تان را برآورده کردیم و صدای اعتراض‌تان را شنیدیم؛ مگر با این یک جفت لاستیک مشکلات‌مان حل می‌شود؛ بعدش چه کنیم؟! باید مشکلات را اساسی حل کنند؛ وگرنه حمل بار ناممکن می‌شود….»

🔸در حالت کلی‌ می‌توان مطالبات کامیونداران را در دو دسته کلی تقسیم ‌بندی کرد:
اول افزایش هزینه‌های سربار و جانبی که در مقابل کرایه حمل بار، صعود چند برابری داشته؛ در بین این هزینه‌ها ،بهای لاستیک، روغن موتور و باقی تجهیزات جانبی به چشم می خورد؛ کامیونداران معترض می‌گویند نمی‌توانیم همه‌ی این هزینه‌ها را از مشتری‌ها بگیریم و کرایه‌ها را نامحدود بالا ببریم؛ مردم توان پرداخت بیش از این را نیز ندارند.

دومین بخش از مطالبات کامیونداران، به بحث «شرایط شغلی» آنها بازمی‌گردد؛ آنها نسبت به شرایط بیمه تامین اجتماعی خود معترضند و می‌گویند این سیستم بیمه‌ای، عادلانه نیست؛ چرا که ما کامیونداران با حداقل مستمری بازنشست می‌شویم؛ این در حالیست که کار ما بسیار سخت است و درست نیست در زمان بازنشستگی فقط حداقل ممکن را به ما بپردازند.

از آنجا که در قانون آمده که کامیونداران کارفرمای مشخصی ندارند، پنجاه درصد حق بیمه حداقلی را دولت می‌پردازد و پنجاه درصد دیگر را خود راننده؛ به همین دلیل در زمان بازنشستگی، حداقل مستمریِ تامین اجتماعی به آنها تعلق می‌گیرد. کامیونداران می‌گویند بعد سی سال رانندگی، حداقل مستمری به هیچ وجه عادلانه نیست.

🔸اعتصاب کامیونداران چه زمانی شروع شد؟
دور اول اعتصاب کامیونداران در ایران، از روز اول خرداد ۱۳۹۷ در ۱۶۰ شهر از ۲۵ استان ایران، آغاز شد. این اعتصاب به صورت روزانه ادامه پیدا کرد؛ این اعتصاب در روز سه‌شنبه اول خرداد در دست‌کم ۷ استان با خودداری کامیون‌داران از حمل بار آغاز شد و گسترش یافت که در ادامه و استمرار اعتصاب کامیون‌های تانکر، سبب اختلال در توزیع سوخت از جمله بنزینِ شهری شد و چندین جایگاه سوخت بنزین در جای جای کشور از مدار سوخت‌رسانی خارج شدند. برخی از رانندگان با نصب پلاکاردهای بزرگ در جلو کامیون خود به «گران شدن عوارض و لوازم یدکی» در عین «ثابت ماندن کرایه بار» اعتراض کرده‌اند. این اعتصاب در روز چهارم بسیاری از شهرهای کوچک و بزرگ ایران را دربرگرفت. این اعتراضات به صورت پراکنده در مرداد ماه نیز تکرار شد.

دور جدید این اعتراض‌ها از اول مهرماه از سر گرفته شد؛ بعد از دستگیری گسترده معترضان، تعدادی از تشکل‌های کارگری بین‌المللی از جمله فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل؛ از معترضان ایرانی حمایت کردند و بازداشت آنها را محکوم نمودند.

هماهنگی برای اعتراض کامیونداران از طریق شبکه‌های مجازی انجام می‌شود؛ به همین دلیل است که به صورت منسجم، هزاران راننده در شهرهای مختلف کشور، از زابل در سیستان و بلوچستان گرفته تا بوکان و سقز در کردستان، همزمان دست از کار می‌کشند و اعتراض می‌کنند؛ اتحاد قوی کامیونداران مدیون بهره‌گیری صحیح و هوشمندانه از فضای مجازی‌ست.

حاکمیت نیز از تبعات این اعتراض گسترده می‌هراسد؛ اختلال در حمل و نقل کالا و توزیع سوخت برای حاکمیت نگران‌کننده است و علاوه بر این، نگران است که بقیه گروه‌ها و اصناف نیز به رانندگان معترض بپیوندند و زنجیره اعتراضات گسترده‌تر شود؛ به همین دلیل دست به تهدید و بازداشتِ رانندگانِ معترض زده‌است؛ با این حال کامیون‌داران از اصناف مختلف به خصوص در حیطه حمل و نقل مانند رانندگان تراکتور، تریلرها و رانندگان اتوبوس‌های مسافربریِ بین شهری درخواست دارند که به اعتصاب آنها بپیوندند.